Informatie en tips

https://www.prinspetfoods.nl/wij-zijn-prins-meer-dan-voeding

Natuurlijke katten voeding.
Want wat je kat eet zie je terug in de vacht.

Vette katerstaart



'Katerstaart' bij de kat

Heb je weleens gehoord van een katerstaart?
In de Engelse literatuur noemen ze de katerstaart een ‘stud tail’. Deze huidaandoening wordt met name bij intacte katers gezien (vandaar de naam stud tail) maar er worden ook mildere varianten bij poezen of gecastreerde katers gezien. Er is maar weinig onderzoek naar dit probleem gedaan. 

Wat is een katerstaart?

We spreken van een katerstaart als de talgklieren van de staartklier overactief zijn. Er ontstaat een ophoping van talg en vuil. De huid en talgklieren kunnen ontstoken raken en dikwijls komt er ook een huidinfectie bij kijken.

Langs een lijn aan de bovenzijde van de staart bevindt zich het ‘supracaudale orgaan’, dit wordt ook wel de staartklier genoemd. Dit gebied omvat de gehele lengte van de staart en bestaat uit meerder groepen grote talgklieren en speciale zweetkliertjes. Net voorbij de staartbasis is de concentratie van klieren het grootst. 

Talg houdt de huid en haren soepel maar heeft ook een antimicrobiële functie. Ook de uitscheiding van feromonen kan via de talgklieren plaatsvinden. Feromonen zijn signaalstofjes waarmee boodschappen tussen dieren van dezelfde soort worden overgebracht. De talgklieren op o.a. de kin en staartbasis zijn veel groter dan elders op het lichaam en spelen een belangrijke rol in geur markering.

Hoe ontstaan de klachten?

We weten helaas vrij weinig over de katerstaart. Meestal ontstaan er klachten als de hygiëne verwaarloosd wordt (door dier of eigenaar). Er wordt gedacht dat mannelijke geslachtshormonen een grote rol spelen omdat de katerstaart voornamelijk bij niet gecastreerde katers gezien wordt. Maar ook gecastreerde katers of poezen kunnen last krijgen van een katerstaart. 

Hoe ziet het eruit?

Over het algemeen heeft de kat er gelukkig geen last van. Maar meeste eigenaren vinden een katerstaart geen gezicht. De vacht is op de plek van de staartklier meestal wat dunner of zelfs deels kaal en soms kleurt de huid donker (we noemen dat hyperpigmentatie).

De haren zijn samen geplakt en voelen vet/olieachtig aan. De klachten kunnen gepaard gaan met ontsteking (roodheid, korsten, pukkels) en met name ontsteking van de haarzakjes (dat noemen we een folliculitis).

Andere symptomen zijn: comedones (zwarte mee-eters), vettig/waxachtig vuil of schilfers.

Previous

Behandeling van een katerstaart

Er zijn vele behandelingen geprobeerd maar lang niet allemaal werken ze even goed. Castratie van intacte katers lijkt het probleem niet op te lossen maar voorkomt meestal wel verergering.

Advies van dermatologen: blijf zoveel mogelijk van de katerstaart af. Dit geldt trouwens ook voor Feline Acne. 

De huid en talgklieren zijn al geprikkeld, gaan we de huid wassen, ontsmetten of bedekken met een scala aan zalfjes en andere producten, dan kunnen we het probleem erger maken !

Overleg eerst met je dierenarts welke behandeling het meest geschikt is voor jouw kat.

Mogelijkheden

Eén van de beschreven behandelingen in de literatuur is het verwijderen van talg en vuil met poeder (bv maïzena), vervolgens een klein beetje olie om het zachter te maken en tot slot om het geheel op te lossen, deppen met alcohol of afwasmiddelen. Persoonlijk zou ik deze behandeling niet adviseren. Alcohol en afwasmiddelen zijn vrij heftig voor de overprikkelde huid en talgklieren. 

Veel kattentrimmers maken gebruik van maïzena of rijstzetmeel bij de behandeling van een katerstaart.

Een andere behandeling is het regelmatig schoonmaken en wassen van de staart.


Lelies zijn zeer giftig voor uw kat.


Lelies zijn extreem giftig voor katten! 
De gehele lelie (genera Hemerocallis en Lilium) is giftig, zelfs het water waar de bloemen in staan. 
Ook het stuifmeel dat op de vacht terecht komt en de kat door het wassen binnen krijgt kan voor vergiftiging zorgen. 

Neem dus altijd DIRECT contact op met je dierenarts wanneer er het vermoeden is dat je kat van lelies heeft gegeten of van het water heeft gedronken. 
Lelie vergiftigingen die niet direct behandeld worden leidentot acuut nierfalen, 50 tot 100 % vandeze onbehandelde katten sterft. Maar met een snelle behandeling is gelukkig 90% van de katten met een lelie vergiftiging te redden, zonder dat ze blijvende nierschade oplopen. Hoe sneller de behandeling gestart kan worden, hoe beter!

Na het eten van de lelies kan de kat al binnen 2 uur klachten laten zien als overgeven en sloom worden. Hierna lijkt het soms even beter te gaan, maar komen de klachten 12 tot 24 uur later alsnog terug. De nierschade is dan vaak al zoveel verergerd dat de overlevingskansen van de kat drastisch achteruit gaan. Wacht dit dus niet af maar onderneem zo snel mogelijk actie.

Onlangs hebben wij een poesje met lelie vergiftiging behandeld. Gelukkig nam de eigenaresse direct contact met ons op nadat ze gezien had dat het poesje van de bladeren had gegeten. Na een intensieve behandeling maakt zij het inmiddels goed en lijkt zij geen blijvende schade te hebben overgehouden aan haar avontuur. 

Veel mensen zijn niet op de hoogte van het feit dat lelies zo gevaarlijk zijn voor katten. Helaas zijn ook veel bloemisten niet op de hoogte van dit feit. Wil je een mooi boeket in huis halen en heb je katten? Sla de lelies over! Of bloemen cadeau geven aan een katten eigenaar? Kies voor iets anders dan lelies. 

Waarschuw anderen en deel dit bericht!

Bespreek het ook eens met je bloemist als je een boeket besteld, of print de poster en geef deze af. Dat alleen de meeldraden gevaarlijk zouden zijn is een hardnekkige fabel.


Gewichtsverlies bij de kat


Gewichtsverlies bij de kat
Veel mensen maken zich druk omdat hun kat te dik zou zijn. Echter als de kat gewicht verliest kan dat wijzen op een onderliggend medisch probleem. Als eerste moet er gelet worden op of er een verminderde eetlust is. Een andere benaming hiervoor is anorexie. Als een kat langere tijd verminderde eetlust heeft kan dat heel gevaarlijk zijn. Er kan namelijk leververvetting optreden. Dit ontstaat als er grote hoeveelheden vet gemobiliseerd worden om energie te produceren voor het lichaam. Er zijn ook situaties waarbij er geen verminderde eetlust is en er toch gewichtsverlies optreedt. Er kunnen verschillende oorzaken zijn voor dit probleem en in dit artikel zullen de meest voorkomende besproken worden.

Oorzaken van gewichtsverlies
Oorzaken met verminderde eetlust als gevolg
De meest voorkomende oorzaak van gewichtsverlies bij de kat is kanker. Dieren krijgen meestal een verminderde eetlust, zijn lethargisch en kunnen zich soms ook gaan verstoppen. Katten kunnen lijden aan stress en depressie. Als de kat aan psychologische stress lijdt kan het dier gaan stoppen met eten, wat zorgt voor gewichtsverlies. Situaties die dit tot stand kunnen brengen zijn andere/nieuwe dieren in huis of in het voedergebied, harde geluiden of een kattenbak die te dicht bij de voerbak staat. Problemen in het maag-darmstelsel kunnen ook voor gewichtsverlies zorgen. Symptomen zijn diarree, verminderde eetlust en braken. Darminfecties en voedselallergie/intolerantie kunnen hieraan ten grondslag liggen.

Andere oorzaken
Diabetes is een ziekte waarbij gewichtsverlies optreedt en dit gaat meestal niet gepaard met een verminderde eetlust. Een verminderde insuline productie of een verminderde respons op de insuline zorgt hiervoor. Katten gaan meer drinken (polydipsie) en meer urineren (polyurie). Ze worden sloom, krijgen vaker last van urineweginfecties en ze hebben een zoete adem. ‘FIP’ of terwijl Feline Infectieus Peritonitis is een virus dat veel voorkomt in catteries. De dieren zijn ziek, hebben koorts en reageren niet op antibiotica. Intestinale parasieten (wormen en darmparasieten) zoals giardia en coccidien veroorzaken diarree, een opgeblazen buik en braken. Ook orgaanfalen kunnen gewichtsverlies veroorzaken. Lever- en nierfalen zijn de meest voorkomende, deze kunnen voorkomen worden met behulp van voldoende hydratatie van de kat. Een te snel werkende schildklier, ook wel hyperthyreoïdie genoemd, geeft gewichtsverlies zonder verminderde eetlust. Vaak hebben de dieren juist meer honger. Hierbij wordt een teveel aan schildklierhormonen aangemaakt door een tumor op de schildklier. Andere symptomen zijn meer drinken en plassen, verhoogde activiteit, braken, diarree en spieratrofie. Gebitsproblemen zijn veel voorkomend en maakt het pijnlijk om te eten. De dieren kwijlen veel en krabben soms ook aan hun bek. Als het aangedane element verwijderd wordt is het probleem meestal snel opgelost. Ouderdom komt met gebreken. Gewichtsverlies hoort daar ook bij.
Behandeling
Uw kat verliest gewicht? Als uw kat veel gewicht heeft verloren is het van belang om als eerste naar uw dierenarts te gaan. Die kan door middel van lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek, urineonderzoek en eventueel met aanvulling van radiografisch en echografisch onderzoek bepalen wat de oorzaak is van het gewichtsverlies. De dierenarts zal adviseren wat de beste behandeling is. Er zullen veranderingen worden gemaakt aan het dieet, de medicatie en stimulatie van eetlust. In gevallen van stress factoren zal er gedragstherapie toegepast moeten worden. De stressoren moeten geëlimineerd worden voor zover dat mogelijk is. Gelukkig kan er bijna altijd een behandeling ingezet worden en zullen de meeste katten ook genezen. Het kan ook zijn dat het dier blijvend behandeld moet worden met een speciaal dieet of medicatie.



Overgewicht bij de kat



Hoewel overgewicht bij de kat minder voorkomt dan bij de hond (de kat lijkt eerder de rem op het eten zelf aan te geven), is het wel een groeiende groep. Ze volgen de mensen als het ware en aangezien dat ook de broodheren van de katten zijn, zou daar wel eens een verband kunnen liggen. Maar hoe ga je er mee om?

lgemeen

Bij katten is overgewicht het grootste probleem als het gaat om de door voeding veroorzaakte aandoeningen. En in meer of mindere mate is 50% van de katten te dik. Niet allemaal alarmerend, maar toch meer dan eigenlijk de bedoeling is. En als het geconstateerd is wat dan te doen?


Wanneer overgewicht?

Zoals gezegd zijn niet alle katten die een overgewicht hebben, extreem dik en kan er op relatief eenvoudige wijze iets aan gedaan worden (uitgaande van het feit dat er geen medische oorzaak is). Maar grofweg moet er vanuit gegaan worden dat een kat die ca. 20% boven het ideaalgewicht zit, als “te dik” wordt aangemerkt. Waarbij oudere katten een extra gevoelige doelgroep is. Ze worden gemakkelijker zwaarder, dan de jongere kat. Let dus zeker bij de oudere katten op de extraatjes.


Hoe weet ik het ideaalgewicht?

Omdat poezen en katers ook weer een verschillend ideaalgewicht hebben, is het niet altijd eenvoudig om het ideaalgewicht voor de betreffende kat te herleiden. Er is een methode die een redelijke indicatie geeft en dat is:

  •  Als je de borstkas vastpakt moet je de ribben kunnen voelen.
  •  Als je boven de kat gaat hangen moet er een soort taille te zien zijn. Wat wil zeggen dat de borstkas breder moet zijn dan de buik.


Als dit niet het geval is, heeft de kat zeer waarschijnlijk overgewicht. Ga bij twijfel naar de dierenarts, die kan ook helpen bij het afvallen.


Hoe valt de kat af?

Veel eten

Begin in ieder geval niet als een bezetene de kat op rantsoen te zetten. Tussendoortjes moeten uiteraard wel weggelaten worden. Een kat die te snel afvalt kan ziek worden, dus bouw het rustig af naar de normale proporties die goed zijn voor de kat of schaf dieetvoeding voor de kat aan (te koop bij de dierenarts). Is het eng? Raadpleeg dan de dierenarts voor hulp bij het afvallen.


Medische oorzaak

Als je het vermoeden hebt dat er een medische oorzaak is, of als je zeker weet dat je niet te veel eten geeft, ga dan naar de dierenarts. Ga niet zelf dokteren, maar laat de dierenarts naar de kat kijken. De dierenarts zal naar alle waarschijnlijkheid een bloedtest doen om te achterhalen of en zo ja wat er mis is met de kat (bijvoorbeeld stofwisselingsziekten komen nogal eens voor). Verschillende medische oorzaken zijn overigens prima te behandelen, maar laat angst om wat het kan zijn, nooit een drijfveer zijn om niet naar de dierenarts te gaan.


Wat kan overgewicht veroorzaken?

  •  Huidproblemen / vachtproblemen
  •  Gewrichtslijtage
  •  Beperkt uithoudingsvermogen
  •  Vetstapeling
  •  Suikerziekte
  •  Hartproblemen


Voor een aantal aandoeningen geldt dat dit prima te behandelen is, maar voorkomen is beter dan genezen.


Tot slot

Blijf altijd alert op de voeding van de kat. Laat de kat niet “mee-eten” met de voeding voor het gezin, maar zorg voor kwalitatief goede brokken en vers water. Dat is in principe genoeg door de kat en daar zitten alle voedingsstoffen in. Natvoer is dan ook eigenlijk niet meer nodig.

Als je af en toe toch iets wilt geven, beperk dit dan en wissel een blikje kattenvoer af met een stukje vers gekookte kip, een hardgekookt ei of wat tonijn op waterbasis (in blik).

(Bron: dier en natuur infonu)


Kaalheid bij katten (alopecia)

Katten die problemen hebben met de huid en vacht zijn wel de belangrijkste reden om met een kat naar de dierenarts te gaan. Als de kat last heeft van kale plekken is het belangrijk om op tijd in te grijpen. Kaalheid, ook wel alopecia genoemd, is meestal een symptoom van een aantal ziekten. Vaak ontstaat de kale plek door krabben, bijten en likken. Het kan bijvoorbeeld gaan om parasieten, een allergische reactie of een huidaandoening.

Oorzaken

Er kunnen diverse oorzaken zijn voor het ontstaan van kale plekken bij de kat. Zo kan er sprake zijn van huidparasieten, een allergische reactie of andere overgevoelige reacties die jeuk kunnen veroorzaken. Hierdoor kan de kat overmatig gaan krabben, bijten of likken dat kale plekken kan veroorzaken. Het dragen van een halsband kan de kat in de nek gaan schuren, waardoor de huid rond de nek kaal kan worden. Het is afhankelijk van de achterliggende oorzaak wat de kaalheid veroorzaakt.


Symptomen

Als een kat jeuk heeft, zal hij op die plaats gaan krabben, bijten en likken. Hierdoor wordt de aangetaste plek op de huid geïrriteerd. Dit wordt zichtbaar doordat de huid rood en schilferig wordt waarbij er ook gebroken haren te zien zijn. Bij sommige huidaandoeningen kan er sprake zijn van een ernstig haarverlies waarbij er grote delen van het lichaam kaal kunnen worden.


Wanneer naar de dierenarts?

Als je een kale plek ziet bij je kat of de vacht wordt dun, is het raadzaam om met hem naar de dierenarts te gaan. Dit geldt ook als de kat overmatig begint te krabben, bijten en likken. Om te voorkomen dat de huid onnodig beschadigt, kan de dierenarts er misschien iets voor geven om het te genezen. Het kan zijn dat de dierenarts onderzoeken gaat doen zoals bloedonderzoek, controle van huid- en haarmonsters op parasieten en huidtesten.


Aandoeningen die kaalheid veroorzaken

Er zijn vele oorzaken die tot kaalheid bij de kat kunnen leiden. Hieronder worden er een aantal genoemd:


Feline symmetrische alopcia

Bij deze aandoening ontstaat er een ernstig haarverlies op de buik, aan de binnenzijde van de poten, rond de anus en geslachtsdelen, op de borst en in de oksels. Deze aandoening is misschien wel de ergste vorm van alopecia bij katten. Een kat die hieraan lijdt, ziet er niet mooi uit, maar toch kan het zijn dat hij zich goed voelt.


Dermatofytose (ringworm)

Dit is een huidschimmel die ook wel bekend is onder de naam ringworm. Ringworm komt meestal voor op de kop, de oorschelpen en de poten in de vorm van enkele of meervoudige, ronde of onregelmatige gevormde kale plekken. Deze kunnen gebroken haren en roos bevatten. De plekken jeuken zelden. Pas op met katten met lang haar, deze hebben soms ringworm zonder symptomen. Dermatofytose wordt veroorzaakt door infectie van haar, nagels of de buitenste laag van de huid door schimmels. Meestal gaat dit vanzelf weer over, maar het meestal beter om het toch te behandelen. Verwaarloos ringworm nooit, want ook mensen kunnen hiermee besmet raken.


Overgevoeligheidsreacties

Als er een vreemde stof op of in het lichaam van de kat komt, kan er een overgevoeligheidsreactie ontstaan waarbij het immuunsysteem van de kat heftig reageert op de stof. Dit is een allergische reactie. De meest voorkomende allergie is een vlooienallergie en atopisch eczeem. Ook kan er een allergie zijn voor bepaalde voedselbestanddelen. Het is mogelijk dat een kat overgevoelig is voor meer dan één soort stof. Het behandelen van één van de allergieën is vaak al voldoende om de andere symptomen te onderdrukken.


Vlooienallergie

Een vlooienallergie is de meest voorkomende allergie. Vlooien komen erg veel voor en het is gemakkelijk voor de kat om hiermee besmet te raken. Met name geldt dit voor een kat die buiten komt. De kat reageert allergisch op de beet van een vlo. Het speeksel van de vlo veroorzaakt een immuunreactie bij de kat. Dit is te zien door de rode vlekjes die de kat op zijn huid krijgt. De behandeling is meestal gebaseerd op het bestrijden van de vlooien.


Atopisch eczeem

Atopisch eczeem is een overgevoeligheidsreactie op de kat afkomstig van stoffen uit zijn omgeving. Dit kan bijvoorbeeld huisstofmijt, roos van mensen of andere dieren zijn. Dit heeft zware huidirritatie tot gevolg. Katten met deze aandoening hebben altijd jeuk. Er ontstaat kaalheid door overmatig wassen, zonder dat de onderliggende huid ontstoken raakt. Het vele wassen valt soms niet op omdat de kat zich vaak in afzondering wast. Aanwijzingen dat de kaalheid door overmatig wassen ontstaat zijn: uitgebraakte haarballen, plukken haar op de slaapplaats van de kat, haar tussen zijn tanden of zijn ontlasting.


Miliaire dermatitis

Miliaire dermatitis, ook wel papulocrustueuze dermatitis genoemd, is een aandoening waarbij op de huid van de kat vele korstjes ontstaan. Het is een ontstekingsreactie van de huid dat veroorzaakt kan worden door een aantal aandoeningen, zoals bijvoorbeeld vlooien, luizen, teken, een allergie of atopisch eczeem. Het is belangrijk hier mee naar de dierenarts te gaan omdat er eerst bekend moet zijn welke oorzaak dit heeft alvorens er behandeld kan worden. Dit is te herkennen aan korstige plekken, kale plekken, gebroken haren, gedragsverandering en overmatig likken, krabben en bijten.


Overige oorzaken

Daarnaast kan de kat door allerlei andere oorzaken haar verliezen, zoals: door zwangerschap, lactatie of reactie op medicijnen. Door stress kan een kat zich overmatig gaan wassen en daardoor een dunnere vacht krijgen. Dit wordt Psychogene alopecia genoemd. Vooral bij de rassen siamees, birmees en abessijn komt het voor. Soms blijft het onduidelijk wat de oorzaak is.


Behandeling

Veel van de oorzaken van kaalheid wordt behandeld met medicijnen. Als er sprake is vankaalheid door stress, kan er wat gedaan worden met gedragstherapie. Bij feline symmetrische alopecia kan er medicatie worden gegeven, zoals het schildklierhormoon of bepaalde geslachtshormonen. Dit kan bijverschijnselen geven waardoor er soms voor wordt gekozen om de kat niet te behandelen. Vlooien kunnen worden bestreden door een vlooienbestrijdingsmiddel. Het is raadzaam om naar de dierenarts te gaan als er het vermoeden is van een aandoening of dat er kale plekken ontstaan. Hoe eerder de behandelijk start, hoe beter de kat herstelt.


(Bron: dier en natuur infonu)

Geef je senior kat een goede oude dag 




De oudere kat, daar komen er steeds meer van. Zestien jaar of ouder is voor een kat al heel gebruikelijk, steeds meer katten worden zelfs 20! En net als bij mensen komt de ouderdom met gebreken, maar daar waar wij onze medemens (ongevraagd) uitgebreid op de hoogte houden van onze kwaaltjes, lijdt een kat in stilte. 

Medische problemen

Oudere katten hebben een grotere kans op nierproblemen, diabetes en andere ‘ouderdomskwaaltjes’. Veel eigenaren en dierenartsen zijn terecht alert op deze aandoeningen. Een bezoek aan de dierenarts kan daarom geen kwaad als je kat ineens veel gaat drinken en/of naast de bak plast.


Maar er kan nog meer mis zijn met een kat. Naarmate een kat ouder wordt, slaapt hij meer en speelt minder. Echter, onderzoek wijst uit dat oudere katten (11+) vaak last van hun gewrichten krijgen waardoor ze vanwege de pijn niet meer willen bewegen en dan maar gaan slapen. Dit is een probleem dat nog steeds onderschat wordt; katten laten immers niet makkelijk zien dat ze pijn hebben.

Het kan ook zijn dat je oudere kat ineens een tweede jeugd lijkt te krijgen, door heel actief te worden, lekker zijn voerbak leeg te smikkelen en als een kitten door het huis te rennen. Grote kans dat hij het aan zijn schildklier heeft. Laat je oudere kat dus regelmatig nakijken en wees alert op kleine veranderingen in zijn of haar gedrag.

Gedragsproblemen?

Ook gedragsproblemen, of beter gezegd – veranderingen, komen voor bij de oudere kat.

Een kat kan ineens mopperig of zelfs agressief worden bij het aaien of optillen. Zij kan pijn hebben (artrose) waardoor aanraken niet meer prettig is. Laat het onderzoeken bij de dierenarts en geef haar eventueel pijnstillers.
Ze kan echter ook schrikken omdat ze langzaam doof wordt of omdat haar zicht minder wordt, waardoor ze je niet meer hoort/ziet aankomen. Check dat en benader haar voortaan voorzichtig, zorg dat een kat je eerst kan zien (bij doofheid) of kan horen (bij slecht zicht) voordat je haar aanraakt.

Borstelen of kammen kan vervelender worden voor de oudere kat, omdat er steeds meer botjes gaan uitsteken. Ook dan kunnen ze ineens agressief worden, terwijl ze dat vroeger heerlijk vonden. Doe het voorzichtiger of schaf een zachtere borstel aan.

Dementie

Katten kunnen net als mensen dement worden. Vaak raken ze ’s nachts gedesoriënteerd en gaan dan hard miauwen, een soort oerkreet die uit hun teentjes lijkt te komen. Laat een klein lampje aan in de ruimte waar de kat slaapt, dat kan al een groot verschil maken.

Demente katten kunnen hun bak soms niet meer vinden. Zorg dat er op meerdere plekken in huis een open en vooral lage bak staat, zodat ze er niet moeizaam in hoeft te klimmen.
Maak de wereld van de kat kleiner en overzichtelijker door haar in één ruimte te laten, dat biedt zekerheid en rust.

With a little help from my friends…

Help de kat door haar meer comfortabele slaapplekjes te geven of geef haar een lekkere warme snuggle-safe voor haar oude botjes. Een warme slaapplek of een shirt van jezelf met jouw geur kan er aan bijdragen dat een kat zich veilig voelt en minder snel gedesoriënteerd raakt.

Het etensbakje of drinkbakje iets hoger zetten kan het voor de oudere kat makkelijker maken om te eten of te drinken.

Maak een opstapje zodat hij toch nog lekker in de zon op de vensterbank kan liggen of op de bank kan klimmen.

Knip zelf regelmatig de nagels, oudere katten onderhouden zichzelf minder goed waardoor de nagels langer worden en de dieren vast kunnen komen te zitten aan kussens, kleden of je eigen kleding.
Ook al wordt een kat ouder, hij of zij hoeft niet dikker te worden! Dat is een extra belasting voor het lijfje, dus voorkom overgewicht.

Oudere katten vinden het heerlijk om extra warmte te krijgen, zeker als ze last hebben van hun gewrichten. Er zijn warmte-matjes en -kussens te koop die je in de magnetron kunt doen.

Met een klein beetje aandacht en wat extra zorg kan je kat zo nog heel wat prettige jaren doorbrengen! Laat je daarom niet weerhouden om een oudere kat te adopteren.

Niet vergeten: blijf met je kat spelen, haar hele leven lang! Hoe langer je de spelgewoonte in stand houdt, hoe gezonder en fitter ze oud wordt.